المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

184

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

را تفسير كن تا ما آن را بدانيم و اين امر را كاملا شرح بده تا ما آن را بفهميم ؟ ! . حضرت هاشم فرمود : اين امر امر عجيبى است ، گويا كه به همين زودى تابع آن عزيز و دافع آن ذليل خواهد شد ، بنابراين من سبقت ميگيرم و پشتيبان آن ميشوم ، قتال مىكند و ظفر مىيابد ، جنگ مىكند و نصرت خواهد يافت آنگاه مكه مال قريش نخواهد بود و مردان قريش مىبينند قوم و خويشانى كه از تابعين او هستند چون شتر ( تشنه ) كه در اطراف چاه آب باشد از او نگاهدارى ميكنند . به خدا قسم اينكه من ميگويم حتما عملى خواهد شد ، اگر من او را درك ميكردم به خدا قسم كه او را حمايت ميكردم نظير حمايت كردن شير از بيشهء خود ، در پيش او زد و خورد ميكردم نظير زد و خورد كردن شتر نر تيزرو كه در هيجان باشد و براى شتر ماده دفاع كند . پس آنجا است كه پرنده تخمهاى خود را از دست ميدهد ، زنى كه داراى يك فرزند باشد فرزند خود را گم مينمايد ، خطيب قبيله گنگ خواهد گرديد و حيوانات پا شكسته پيش مىآيند . به خدا قسم كه همينطور مىشود و حتما ظاهر خواهد شد و اگر بينى مردانى كه آهسته آهسته براى من سخن ميگويند به خاك ماليده شود جواب نخواهم گفت . راوى گويد : آن حضرت خارج شد و بعزّت جان سپرد . موقعى كه عبد المطّلب عليه السّلام بالغ شد روزى پدر بزرگوارش او را در كنار خانهء ( كعبه ؟ ) ديد كه چشمانش سرمه كشيده و بدنش روغن مالى و بحلّه‌اى از حلّه‌هاى بهشتى پوشيده شده است ، هاشم عليه السّلام متحير بود و نميدانست كه چه شخصى حضرت عبد المطّلب را اينطور زينت